06-09-2016 Tim Janssens

Moet de overheid nog strengere energie-eisen opleggen? (2)

BBM legt elk nummer een prangende vraag voor aan een aantal autoriteiten uit de sector. Deze keer: zijn er nog strengere energie-eisen nodig van de overheid?

 

Peter Leroy

Ir. architect-vennoot, STRAMIEN

www.stramien.be

Niets tegen meer energie besparen, maar klopt het plaatje nog? Zolang de bedrijfswagens blijven rijden en de files veroorzaken, zolang de vrijstaande woning nog mag worden gebouwd in het woonuitbreidingsgebied, zolang er mag worden gebouwd in een waterziek gebied, zolang de architect opleiding krijgt om waterrobuust te bouwen, zolang de EPB gebaseerd is op het losstaande huis en zolang je punten moet inleveren bij elke koppeling van woningen, zolang de overheid zelf het voorbeeld niet geeft – kijk bijvoorbeeld maar naar de Scholen van Morgen, die net beantwoorden aan de normen, maar geen enkele duurzame investering doen die niet opgelegd wordt – zolang de overheid geen globale visie heeft op de manier waarop ze de echte duurzaamheid wil aanpakken en ons naar een beter 2050 gaat sturen.... Ja, dan wordt meer energie besparen, zoals bedoeld in de vraagstelling, wel erg relatief. Misschien toch beter eerst een globale, duidelijke visie omtrent energiebesparing uitwerken dan opnieuw verstrengen.

 

Michiel Verhaverbeke

Architect-bestuurder, POLO Architects

www.polo-architects.be

 

Eerst en vooral wil ik erop wijzen dat er naargelang de locatie van een project verschillende energie-eisen van kracht zijn. Zie de pertinente verschillen tussen de drie gewesten in België. Maar daarnaast hebben lokale besturen de mogelijkheid om strengere eisen op te leggen dan voorzien door de overheid. Op zich vind ik dat positief, want zo kunnen gemeenten een voortrekkersrol opnemen. Denk maar aan een aantal nieuwe wijken in de stad Antwerpen zoals Nieuw Zuid en Cadix, waarbij er quasi passiefbouw wordt opgelegd via het lokale RUP. Vooraleer er een verdere globale verstrenging plaatsvindt, moeten de evaluatiecriteria kritisch worden doorgelicht. Er bestaan veel verschillende evaluatiemethodes, zoals EPB (VEA), PHPP (Passiefhuisplatform) en BREEAM. Die dienen op elkaar afgestemd en voortdurend aangepast te worden aan technologische ontwikkelingen in de bouwsector. Een geleidelijke evolutie van de energie-eisen is daarom wenselijk. Op termijn zie ik het haalbaar om passiefbouw als standaard te hanteren.

 

Flip Blockx

Architect – Specialist, Democo

www.democo.be

Willen we ooit tot een CO₂-reductie van 80 à 90 procent komen, dan zal een verdere verstrenging van de energie-eisen zich opdringen. In het bijzonder voor het bestaand patrimonium, vermits we in België slechts 1 procent per jaar vervangen. Op zich staan wij daarvoor open. We bouwen nu al veel gebouwen die performanter zijn dan de gestelde eisen. Het probleem is echter dat de regelgeving niet op een langere termijn bekend is. In het beste geval weten we al enkele jaren wat de eisen worden, maar soms is de berekeningsmethode pas een paar maanden op voorhand bekend. Voor DBFM-opdrachten, die al eens een looptijd van een à twee jaar voor start van de bouw hebben, is dat zeer vervelend. Door de band hebben dat soort projecten een hogere ambitie en vraagt men (nu) zeer lage E-peilen die we moeten garanderen (richting E0). Vervelend dat we dan niet zeker weten hoe dat E-peil zal worden berekend. Dus ja, laat de strengere eisen maar komen, maar geef ons eerst een visie en regelgeving op langere termijn.

Wim Boydens

Prof. Ir. en CSTO-gedelegeerd bestuurder, boydens engineering

www.boydens.be

Ja, maar het moeilijke werk begint nu pas. Vereenvoudigende, maar sterk sturende regelgeving heeft de nieuwe puzzelstukjes in ons energielandschap – en ik doel letterlijk op de nieuwe gebouwen en hun componenten – doen passen in het plaatje van energiebewust bouwen. Een goede zaak, maar de nog te realiseren impact ligt niet zomaar in het verlengde van deze snelweg op individueel gebouwniveau. Een regelgeving die integratie van bestaande en nieuwe gebouwen kan benaderen dringt zich op: integratie van de mogelijke opslag, aanpasbaarheid en hybride invullingen die dat bewerkstelligen, inpasbaarheid in de lokale elektriciteitssamenstelling nu en in de toekomst,… Dat zijn de elementen die de resterende kloof naar onze energiedoelstellingen kunnen overbruggen. Een nog intensere samenwerking door overheid en onderzoek kan daartoe leiden. Of misschien moet men toch eens toezien op het reële gebruik, via intelligente en doelbewuste prijssetting. De vrije markt lost dit immers niet vanzelf op. Met het zonder meer verstrengen van de huidige regels zullen we ons doel dus niet bereiken.


  Meer artikels: De hamvraag
NIEUWSBRIEF

Wil je op de hoogte blijven van het reilen en zeilen in de bouwsector?

  INSCHRIJVEN